Merkezi bir sunucunun bulunması, verinin her zaman başkalarının bilgisayarlarında barındırılması anlamına gelir. Bu mimari, şirketlere kullanıcı davranışlarını analiz etme, profilleme yapma ve veriyi ticarileştirme imkanı verir. Bir uygulamanın backend olmadan tasarlanması (sunucusuz yapı), veriyi biriktirecek bir alıcı sunucunun hiç var olmaması demektir. Bu, dışarıya hiçbir isteğin çıkmadığı anlamına gelmez: kullanıcının kendi başlattığı istekler — bir arama, bir geri bildirim — yine dışarı gider. Garanti edilen şey, o isteklerin arkasında veriyi toplayan bir merkez bulunmamasıdır. Bu tasarım tercihi, mahremiyeti sözleşmelere veya yasalara değil, doğrudan kodun mimarisine bağlar.